انتخابات ریاست جمهوری در راه است. ایرانیان با توجه به مشکلات عجیب و غریب این روزگار، بصورت بالقوه انتظارات زیادی از رییس جمهور آینده دارند.

فارغ از اینکه چه کسی سکان هدایت دولت را به دست بگیرد، بنظر می رسد نامزدهای احراز پست ریاست جمهوری، موارد زیر را باید مد نظر قرار دهند:

1.      اصلاح ساختاری سیاست خارجی و پیش فرض قراردادن این موضوع که " روابط تمام مردم دنیا با یکدیگر بر اساس احترام و رعایت منافع متقابل " شکل گرفته است. بنابراین باید دست از دشمن تراشی  و جنگ طلبی برداشت و به فکر تنظیم، حفظ وگسترش روابط با کشورهای دوست و ایجاد رابطه با کشورهای پیشرفته دنیا بر اساس اصول یاد شده باشند و پرچم جنگاوری را با پرچم نوعدوستی و احترام به افکار، عقاید دیگران جایگزین کنند.

2.      نفت مجانی و امکانات بی حاصل به کسی ندهند.

3.      بر سر منافع اقتصادی ملی و موقعیت جهانی کشور با کسی تعارف و معامله نکنند.

4.      با هیچ گروه و اقلیت و دستهی جنگ طلب، صلح طلب، جدایی طلب و ... ارتباطی نداشته باشند و پول و امکانات هم ندهند. بگذارند مردمان سایر کشورها، خودشان برای خودشان تصمیم بگیرند.

5.      اگر از دخالت امریکا در سیاست عراق و پاکستان و ... ناراحتند، خودشان هم در کار بقیه کشورها دخالت نکنند.

6.       با کشورهای بی در و پیکری مانند بورکینافاسو و بنین و جزایر ناشناخته اقیانوس آرام و اقیانوس هند هم ارتباطی نداشته باشند. مگر اروپا و آسیا و امریکا چه مشکلی دارند که انرژی و وقتمان را صرف این کشورهای بی حاصل و بی نتیجه می کنند؟ به ایجاد و حفظ بیشتر منافع ملی فکر کنند و نه گسترش امپراتوری در ممالک ناشناخته.

7.      ادعای مدیریت جهان نکنیم. اگر توانایی و دانش دارند که می دانیم این حضرات ندارند – این توانایی را در داخل کشور به کار ببرند و ادعاهای خارج از عرف ننمایند.

8.      پیوسته نگویند که مردم ایران برای طی نمودن پله های ترقی، سختی و گرانی و فقر را تحمل می کنند. آقایانی که این فرمایشات را ابراز می نمایند بر اساس کدام نظر سنجی مستقل، چنین تصمیم برای عامه مردم می گیرند؟

9.      در حالی نشانه های فقر و فساد، در همه جا مشهود است و دولت فخیمه برای کنترل ناهنجاری های جامعه بدلیل ضعف مدیریت، برخوردهای غیر کارشناسی و ندانم کاریهای دائم هیچ کاری نمی تواند انجام بدهد، اگر برنامه ای ندارند و تازه می خواهند برای رفع مشکلات، فکر کنند، وجدانشان را قاضی نمایند و محترمانه عذر خواهی و از انتخابات کناره گیری کنند.

10.  اگر استقلال نظر و اندیشه ندارند، انصراف دهند. رییس جمهور وابسته، مترسکی بیش نیست.

11.  دروغ نگویند.

12.  وعده های توخالی ندهند.

13.  اگر نمی توانند استقلال قوه مجریه را حفظ کنند و قصد "بله قربان و چشم قربان و سمعاً و طاعتا گفتن" دارند، بروند منزل استراحت کنند و وقت مردم را نگیرند. رییس جمهور فقط در مقابل قانون اساسی و عامهی مردمی که منتخب آنهاست، حق کرنش و فروتنی دارد.